Saturday, April 28, 2012

iyak-tawa

hinde to tula :)

sa ngayon nandito ako nakaupo sa harap ng PC. isinasalaysay ang tunay kong nararamdaman sa mga nangyayari sa buhay ko. sa totoo lang, mas gusto ko pang mabaliw na lamang at iwan ang lahat sa limot kaysa maramdaman ang bigat na dala ko ngayon. mahirap. lagi naman pero hinde naman talaga dapat ganon. siguro nga, ganun lang talaga ang epekto pag mahalaga sa iyo ang isang tao.

mag-iisang buwan na din nung huli kame nagkausap. ung usap na matino. ung USAP talaga. hinde ung dinadaan-daanan ka lang. hinde ung dahil hinde matakasan. hinde ung pilitan lang.

mabibitin ka kase ngayong araw na to...
iiwan ko na lang tong ganito :)

ayun lang :)

No comments:

Post a Comment